Kitap Kafka'nın büyük aşkı Milena'ya yazdığı mektuplardan oluşuyor. Kafka'nın ölümünden sonra yakması için arkadaşına verdiği mektuplar, arkadaşı tarafından kitap haline getirilmiş.
Sadece Kafka'nın Milena'ya gönderdiği mektuplara yer verilirken, Milena'nın mektuplarının nerede olduğu bilinmiyor. Bu nedenle bir tarafı eksik kalıyor bu hikayenin ve tek taraflı oluşu anlaşılmayı güç kılıyor. Sadece Kafka'nın mektuplarından oluşması biraz okumayı zorlaştırıyor. Bir yere kadar Milena'nın yazdıklarını tahmin etmeye çalışıyoruz.

Milena ve Kafka 1920 yılında tanışıyorlar. Milena bir çevirmen ve gazeteci olarak Kafka'nın öykülerini Çekçe'ye çevirirken ilişkileri arkadaşça başlıyor ve zaman içerisinde büyük bir aşka dönüşüyor. Milena'nın bir muhabirle evli olması, Kafka'nın ise birlikte yaşayacakları evi bile tuttuğu Julie ile nişanlı olması ilişkilerini yasak aşk yapıyor.

Milena ve Kafka'nın mektuplaşmaları yaklaşık 5 yıl sürüyor. Bu süre içerisinde sadece 3 kez görüşüyorlar. Mektuplarında hemen hemen her konuda konuşuyorlar. Özellikle farklı zamanlarda ikisinin de verem hastası olmaları sık sık mektuplarında yer buluyor. Bazı günler birkaç kez mektup gönderirlerken birbirlerine, bazen günlerce konuşmadıkları oluyor. Özellikle Kafka'nın sürekli değişen ruh hali, kararsızlıkları, karamsarlığı, güvensizlikleri hayatı hakkında farklı yönlerini öğrenmemize neden oluyor.

Kafka nişanlısından ayrılıyor ancak Milena kocasını bırakamıyor. Milena'nın arada kalmışlığı kocası ve Kafka arasında gelip gidişleri, mektuplarını okuyamasak da Kafka'nın yazdıklarından kendini belli ediyor. Birbirleri olmadan yapamadıkları gibi bir araya gelmemek için de özen gösteriyorlar.  Milena ve Kafka arasında geçenler günümüzde sıradan gibi gelsede yazıldığı dönem düşünüldüğünde tutkulu bir aşk öyküsü aslında. Tutkulu bir yasak aşkta diyebiliriz.

Kafka'nın kendine özgü üslubu bu mektuplarda fark edilse de, yazılış amacı çok farklı olduğu için edebi değeri sorgulanamaz diye düşünüyorum. Mektuplarının yakılmasını istediğine göre hiç bir zaman ortaya çıkmasını istememiş olsa gerek. Bu şekilde kitap haline getirilmesi ne derece doğru bilmiyorum ama iyi ki okumuşum diyerek bitiriyorum.

''Senin var olduğunu ve senin olduğun yerde, bütün öteki şeylerin yok olduğunu anlatmaya çalıştım.''

''Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?''

''Ah Milena Ah! Üstümdeki paltoyu dahi taşımaya üşenirken ben, bu dünyanın yükünü sırtımda nasıl taşıyayım?''

En önemli eseri kabul edilen Dönüşüm hakkındaki düşüncelerime buradan ulaşabilirsiniz.

Kimsenin Bilemeyeceği Şeyler, bir çekiliş sonucunda bana hediye edilen kitaplardan. Bu kitap ve diğerleri için teşekkür yazıma buradan ulaşabilirsiniz.

Sinan Canan çıktığı TV Programlarında ve internette zaman zaman izleme fırsatı bulduğum bir isim olsa da yakından takip ettiğimi söyleyemem. Bu kitapla gerçek anlamda tanıma fırsatı buldum kendisini ve bu kitaptan sonra daha yakından takip etmem gerektiğini anladım diyebilirim.

KİMSENİN BİLMEDİĞİ ŞEYLER KONUSU
Kimsenin Bilemeyeceği Şeyler, Bize Dair, Bilime ve İnanca Dair, Kaos'a Dair başlığı altında üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde beynin çalışması, lisan, kelimeler, düşünce, davranışlar, yabancı lisanla eğitim, aşkın beyinde etkisi gibi bölümler yer alıyor.

İkinci bölümde bilim ve inancı ele alıyor yazar. İslam dünyası ve evrim arasındaki ilişkiyi sorguluyor, bilimle uğraşmak isteyen gençlere küçük hatırlatmalarda yapıyor.

Üçüncü bölümde bilimsel ve sıra dışı bir konu okuyoruz. Kaus'u anlamak, Çekerler, kalıplar, bilinçler ve beyinler, Fraktal Geometri, Evdeki Fraktallar, Basit kuralların gücü, Zuhur, Modeller ve Gerçekler gibi başlıklar yer alıyor ve son bölümü tekrar tekrar okuma ihtiyacı doğuyor. Bir süre benim gibi anlamakta zorlanabilirsiniz ancak çok daha özel ve kendine has bir havası olduğunu anlayacaksınızdır.

Sorgulamayı ve araştırmayı seven bir kişiliğe sahipseniz bu kitabı beğenmemeniz için hiç bir neden yok. Her yaştan insanın rahatlıkla anlayabileceği sade ve basit bir dile sahip ve farklı bakış açısıyla yazılmış eğlenceli bir kitap. Satır aralarında size yönelttiği sorularla sizi düşünmeye iterken, hakkında belki de hiç bir şey bilmediğiniz faydalı ve değerli bilgiler öğreneceğinizi garanti edebilirim. Birçok konuyu kısa ve öz bir şekilde sohbet havasında anlatmayı seçmiş olması okuyucuyu hiç sıkmadan, kitabın akıp gitmesini sağlıyor.

Bilimle uğraşmak isteyen gençlere de 25 maddede oluşan minik hatırlatmaları var. Yıllardır üniversitelerde çalışan bir öğretim üyesi olarak ve tecrübelerine dayanarak bir fikir vermeye çalışacağını söylüyor. Bu bölümü tekrar tekrar okumak gerekiyor. Üzerinde düşünülmesi gereken önemli maddeler. Bu maddelerden bir kaçına yer vererek bitirelim.

1-Küçük de olsa tek bir işte ''en iyi'' ve ''vazgeçilmez'' olmaya çalışın. Ne olduğu fark etmez, sadece siz olmazsanız o iş eksik kalsın...
2-Edebiyatta klasikleri, bilimde yeni kitapları tercih edin.
3-İlgilendiğiniz konularda yazabileceğiniz kadar yazın. Hemen şimdi başlayın. Mümkünse bir günce(blog) oluşturarak internet üzerinden yazılarını paylaşın. Diğer insanlarla iletişimin ve bilgi paylaşımının inanılmaz faydalarından sonuna kadar istifade etmeye çalışın.
4-Eğlenmeyi ve hayret etmeyi unutmayın.
5-Mutlu olmayı ve ''bu dünyaya ne için geldiyseniz onu bulmayı''unutmayın.

''Kimsenin Bilemeyeceği Şeyler, bilmek isteyeceğiniz şeylerle dolu bir kitap.'' diyor yazar. Bende katılıyorum. Bol okumalı günler olsun.

Azra Kohen'i okumaya bende bir çok okuru gibi Fi, Çi, Pi üçlemesini okuyarak başlamıştım. Karakterler ve kitabın sloganları çok dikkatimi çekmişti. Sonra Fi bildiğiniz gibi dizi oldu ve ben yine hiç bir bölümünü kaçırmadan izledim. Tüm bölümlerini kaçırmadan dizi izlemek benim için imkansız gibi bir şeydir. En azından bu güne kadar olmamıştır.

Aeden ise kesinlikle Fi, Çi,Pi üçlemesinin bir devamı değildir ve aralarında bir bağlantıda söz konusu değildir. Azra Kohen Fi, Çi, Pi üçlemesini bir kitap sayarak ikinci kitabı olarak Aeden'i çıkartmıştır. Toplamda 9 kitap çıkartmayı planladığını da sık sık röportajlarında söylüyor.

AEDEN KONUSU
Evrimin ileri aşamalarındaki bir insan türünün ve farklı canlı türlerinin bir arada yaşadığı bir gezegen Aeden. İnsanların talepati ile anlaştığı, tükettiğini üretebilmenin en büyük gereklilik olarak görüldüğü, diğer bir canlıdan öte kendine dahi zarar vermeyi düşünemeyeceğin bir gezegen. Doğada yer alan her şeyi, tüketmeden çok etkin bir şekilde kullanabiliyorlar. Senden farklı olana saygı duymak en büyük erdem. Teknoloji ve bilimde çok üst seviyedeler.

Hikayenin ana karakterlerinden biri olan Sonju ailenin büyük oğlu. Numi ise bu aileye emanet edilmiş, tüm bedenini örterek ve çamurla kapatarak farklı olduğunu düşündüren her şeyden kurtulmaya çalışan gezegendeki tek beyaz tene sahip güzel bir kız. En büyük takıntısı Sonju.

Hikayenin ilerleyen sayfalarında annesinin Dünya adlı bir gezegenden olduğunu öğreniyorlar ve düşünce gücüyle Dünyaya geliyorlar. Okuyucu da Numi ve Sonju'nun gözünden biz ''insansıları'' izlemi fırsatı buluyor. Yolları bir şekilde ayrılsa da aynı amaç uğruna sisteme karşı savaşıyorlar. İlk geldikleri yer Amerika oluyor. Kirli hava nedeniyle nefes alamaz hale geliyorlar. Kalabalığı ve devasa binaları görünce hemen geri dönmek istiyorlar. Tek bir ağacın dahi olmaması, insanların etraflarındaki her şeye karşı duyarsızlığı korkutuyor. Geri dönmek isteseler de bu hemen mümkün olmuyor. Savaşmak zorunda kalıyorlar. Bilim, teknoloji, biyoloji, annelik, kadın olmak, insan, hayvanlar, ilişkiler, aşk, evlilik ırkçılık, siyaset, savaş, terör, silahlar, eğitim, tarih, bankacılık, ekonomi, sosyal medya, sağlık, sanat, yeraltı kaynakları, doğa, aşılar ve ilaç sanayi, hastalıklar gibi bir çok kavramı çıktıkları yolda sorguluyorlar.

BENİM YORUMUM
Aeden ilk okumaya başladığınızda zor ilerleyen bir kitap. Ancak o zorlu bölümü atlattıktan sonra akıp giden bir roman okuyacağınızı garanti edebilirim. Bilmediğimiz bir gezegende başlıyor hikaye. Bilmediğimiz terimler, bilmediğimiz türler var ve bu yabancılık sürekli yokuş yukarı çıkacakmışsınız gibi hissetmenize neden oluyor. Kitabı bırakmadan bu sayfaları geçerseniz, ilerleyen sayfalarda etkileyici bir hikaye sizi bekliyor olacak.

''Bir Dünya Hikayesi'' sloganıyla dikkat çeken Aeden, okudukça yaşadığınız gezegene tarafsız bakabileceğiniz, kurgusuyla içine doğduğumuz düzeni sorgulayabileceğiniz bir kitap.

Henüz insan olamamış, insansı varlıklarız biz ve dünyayı daha yaşanılır bir hale getirebilecekken, olduğu gibi kabul etmeyi seçiyoruz. Gelişimimizi tamamlayamamış olmamızı da bir çok defa kanıtlıyor bu kitap. Çocuklarımızı zehirliyoruz. Yeşil alanları yakıp yıkıp, güneşi dahi göremediğimiz binalar dikiyoruz. Para ve daha fazla güç için çocuklarımızın istismar edilmesine izin veriyoruz. Dünyanın dengesini bozmayı umursamadan yer altı kaynaklarının tamamını elde etme çabası içine giriyoruz. Hayvanların üzerinde yapılan deneylerin tehlikesini anlayamıyoruz. Okul adı verilen hapishaneler de bilerek ve belki de isteyerek köleleştiriliyoruz. Bunları neden yapıyoruz. Moda adı altında o kürkleri giymek için,  o kozmetik ürünleri yüzümüze sürerek güzelleşmek için, son model arabalarımız için, güç ve para için. Yazar aslında bildiğimiz gerçekleri yüzümüze vuruyor. Zıtlıkların hüküm sürdüğü bir dünyada var olabilmek adına, normalleşen kötülüğün içinde görmezden geldiklerimizi, bir kez daha sorgulamamıza aracılık ediyor.

Bir çok bilgiyi belgeleri ve makaleleriyle dipnot olarak eklemiş yazar. Yazdıklarımı daha ayrıntılı bir şekilde inceleyebilirsiniz diyor yani. Azra Kohen'in en son okuduğum kitabı serinin üçüncü kitabı Pi olmuştu ve dipnot olarak müzik önerilerinde bulunuyordu sık sık. Bu kitapta da böyle bir şey bekledim açıkçası. Ancak bir bölümde müzik önerisi verilmişti. Daha çok olsaydı da hiç fena olmazdı diye düşünüyorum.

Çok şey yazmış Azra Kohen. Çok da güzel yazmış. Umarım okurlarında az da olsa rahatsızlık yaratabilmiştir.

Bir sonraki kitapta görüşünceye kadar bol okumalı günler.😍

İzmir'in en turisttik yerlerinden biri olan Selçuk Efes en çok gitmek istediğim yerlerden biriydi ve bu yaz gitmeyi başardım sonunda. Bir çok kitaba, hikayeye konu olmuştur bu şehir. Bende hakkında çok şey okumuşumdur. Merakımda asıl buradan geliyor galiba. Bambaşka bir dünya orası, kesinlikle görülmeye değer. Artemis Tapınağı, Celsus Kütüphanesi, Meryem Ana Evi, Yedi Uyurlar, Şirince ve sayamadığım daha bir çoğu. Benim ise en çok ilgimi çeken, beni en çok heyecanlandıran yerlerden biri Celsus Kütüphanesi oldu ve bu kütüphaneye yer vermesem olmazdı.















Kütüphanenin girişinde yer alan kadın heykelleri ise Celsus'un kişiliğini temsil ediyor. Akıl, Erdem, İlim ve Kader adındaki dört kadın heykeli kütüphanenin girişlerinde yer alıyor ve merdivenlerin yanlarında Latince ve Yunanca Celsus'un yaşamını anlatan yazılar bulunuyor. Bu heykellerin orjinalleri şu anda Viyana Müzesinde sergileniyormuş ne yazık ki. Celsus'un heykeli ise İstanbul Arkeoloji Müzesinde sergileniyor.












21 metre gibi küçük bir alan üzerine kurulmuş olmasına rağmen ihtişamlı bir görünüme sahip Celsus Kütüphanesi. Ön cepesinden bakıldığında iki katlı gibi gözükse de yapılan kazı çalışmaları aslında üç katlı olduğunu gösteriyor. Kitaplar ve rulolar halindeki el yazmaları ise yıllarca üst kattaki dolap nişlerinde saklanmaktaymış.
Bir şehrin en güzel yerlerinden birinde, en görkemli yapılarından birinin bir kütüphane olması çok etkileyici bence. Medeniyet, medeniyet dediğimiz bu olsa gerek bence.

Nobel Edebiyat Ödüllü, İngiliz yazar William Golding tarafından 1954 yılında kaleme alınan Sineklerin Tanrısı, anlatmak istedikleriyle günümüzde Edebiyat Tarihinin önemli eserlerinden biri olarak kabul ediliyor. Döneminde ise bir çok yayınevi tarafından reddedilen kitaplardan. Yirmiye yakın yayınevi sadece zaman kaybı olarak görmüş bu kitabı. İlk basıldığında da çok ilgi görmemiş. Bir süre sonra bir anda okunma oranları artmış. William Golding tarafından ilk kaleme alındığında III. Dünya Savaşı'nın uzun uzun anlatıldığı bir bölüm yer alıyormuş. O haliyle basımına izin verilmemesi nedeniyle yazar tarafından ilk bölüm çıkartılmış ve Sineklerin Tanrısı günümüzde okuduğumuz halini almış.
1954 yılınca yayınlanan Sineklerin Tanrısı, II. Dünya Savaşı'nın etkisi altında kaleme alınıyor. O dönemde yaşanan katliamlar William Golding'i de düşündürmüş olmalı ki, bir atom savaşı sırasında, ıssız bir adaya düşmüş çocuklar üzerinden düşüncelerini aktarmayı seçiyor.

SİNEKLERİN TANRISI KONUSU
Sineklerin Tanrısı, III. Dünya Savaşı sırasında güvenli bölgeye götürülmek istenen çocukların olduğu bir uçağın saldırıya uğraması ve uçağın ıssız bir adaya düşmesiyle başlıyor. 6 ile 12 yaş aralığındaki çocukların kurmaya çalıştıkları düzen içerisinde hayatta kalma mücadeleleri de böylece başlıyor.

Bu çocuklar ilk başta koydukları kurallar çerçevesinde bir düzen kurmayı deneseler de, zaman içerisinde yetişkinlere yakıştırılabilecek bir çaba ile adaya bir kaos hakim olur. Ralph ve Jack iyiliğin ve kötülüğün temsilcisi oluverirler ve ikisinden birinin adada söz sahibi olması gerekir. Bu güç kavgası yavaş yavaş farklı bir hal almaya başlar ve insanın doğası gereği, ilkel dürtülerine yenik düşen çocuklar her geçen gün vahşileşirler. Adada kurulan düzeni yok ederek, zaman içerisinde haklının yerine güçlünün yanında olmayı seçerler.

Geldikleri dünyanın uygarlığından uzakta yaşadıkları ve yapacakları her şeyin sorumluluğunu almak zorundadırlar. Yasalar ve kurallar yoktur. Sürekli değişen doğrularıyla açlık, pislik ve korkuyla baş etmeye çalışırken, iyilik ve kötülük arasındaki ayrımı yapamaz hale gelirler.

 Adada hüküm süren savaş, kurtuluşun sonunda da devam edecektir. Üstelik saflıklarını tamamen kaybetmişler, hayatları boyunca asla unutamayacakları anılar edinmişlerdir. Çocuk olma haklarını da böylece kaybederler.

''Ayrı ayrı yaşantıları, ayrı ayrı duyguları olan iki kıta gibiydiler; düzgün bir ilişki kurulamıyordu aralarında.''

''Neyiz biz? İnsan mı? Yoksa hayvan mı? Yoksa vahşiler mi?''

''Her yolu kendin bulmak zorunda olduğun ve çoğu zaman ayağını nereye bastığına dikkat etmen gerektiği böyle bir yerde yaşamanın, onu ne denli bezdirdiğini anlayıvermişti.''

''Yüzlerini gizleyen boyaların, onlara vahşi olmak özgürlüğünü bağışladığını öyle iyi anlıyorlardı ki!''

BENİM YORUMUM
Aslında anlatılmak istenen o kadar basit ki. İnsanların doğası gereği ilken dürtülerine, hastalıklı bir şekilde yenik düşmeleri anlatılıyor. Üstelik uygarlıktan gelen, masum kabul ettiğimiz çocuklar tarafından kötülük ve vahşilik çoğalıyor.

''Belki bir canavar vardır. Belki de o sadece biziz.''

Güç denen şeyin yanlış ellere geçtiğinde sonuçlarını tarihte ve günümüzde bir çok defa görmüşüzdür. Burada ise en masum varlıklar olan çocukların adayı nasıl da bir cehenneme çevirdiklerini okuyoruz. Aç kalmamak uğruna avlanan çocukların giderek öldürmekten zevk alır hale gelmesi şaşırtıcı.

Bu kitap insanlığın içindeki kötülüğün simgesi gibi. Yada gerçek hayatın bir yansıması gibi.Yetişkinlerin hırslarını, öfkelerini, güçlü olma çabalarını görmemek mümkün değil. Günümüzde de savaşan, öldüren, yok eden toplumlar, insanlar yok mu zaten. Yetişkin kelimesinin hakkını veremeyenlere bir göndermedir bana göre.

Bu kitabı okurken şöyle düşünüyorsunuz. Kötülük, doğuştan gelen bir dürtü olabilir mi? Yada sadece bir tercih.

Dikkatle incelenmesi gereken ve her kitaplıkta olması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum bu eserin. Görmezden gelmeyi seçtiğimiz gerçekleri gözler önüne seriyor. Üzerinde düşünülmesi gereken önemli ayrıntıların olduğunu göreceksiniz. Okuması ve anlaması da kolay kitaplardan. Sadece biraz zaman ayırmanız yeterli.

Benim dikkatimi çeken diğer bir ayrıntı ise adada sadece erkek çocukların bulunuyor olmasıydı. Yazarın cinselliği işin içine katarak konuyu dağıtmak istememiş olabileceğini düşündüm ben.

Kitabın sonunda ise kitabın çevirisini yapan Mina Urgar'a ait bir son söz bulunuyor. Bu bölümde özellikle kitabın adına dair açıklamalar yer alıyor. Ayrıca bu bölümde anlatılmak isteneni daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum. Bu nedenle Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısını okumanızı öneriyorum.

Son olarak kitap film olarak da iki defa uyarlanmış. Ben izlemeyi düşünüyorum. Sizlerde kitabı okuduktan sonra izlemek istersiniz belki.

Sonuç olarak uygarlık güzel bir şey sanırım. Yada insanlığın olmadığı bir dünya.

Bir diğer yazıda görüşünceye kadar bol okumalı günler. 😍

HAKİKATİN PEŞİNDE SON YOLCU KONUSU
Bir yazarın hayatı ve hikayeleriyle dolu bu kitap. Zamanının az kaldığını öğrenen yazar, son hikayesini yazabilme arzusuyla bir yolculuğa çıkıyor. Geri dönüşünün olmadığını bildiği bu yolculukta, bir trenin içinde, kilitli kapıları hikayeleriyle açmaya çalışıyor. Bazen kendi geçmişini, bazen hayatına giren kişileri sorguluyor yolculuğunda. Her kapının ardında farklı hayatlar, farklı hikayelerle amacına  ve makiniste ulaşmaya çalışıyor.

BENİM YORUMUM
Gerçek dünyayı ve bambaşka bir dünyayı aynı anda yaşıyormuş gibi hissettim ben bu kitabı okurken. Her okuyan kendisinden bir şeyler bulur diye düşünüyorum. Yazarın samimi ve akıcı dili de kendini okutturuyor zaten. Hayal gücüne de hayran kalmamak mümkün değil. Özellikle kitabın baş kahramanı yazar tarafından anlatılan hikayeleri çok sevdim. Bölüm başlıkları da inanılmaz merak uyandırdı bende. İlginç, farklı ve güzel bir kitap okudum.

Bu kitap bana Haluk Şahin tarafından hediye edilmişti. Elime alır almaz okuyup, bitirsem de Kitap Güneşim de yazamamıştım. Bende Kitap Güneşim Instagram hesabında yazdığım şekliyle kısaca paylaşmak istedim. Bu aralar yeni yazarlardan sık sık okuyorum. Buda öyle bir kitap oldu. Güzel de oldu. 😉