TANRININ UNUTTUĞU İNSANLAR KONUSU
Postacının İntikamı, kitapta yer alan ilk hikaye ve postacı Zuba ve ütücü Hanafi arasında geçenler anlatılıyor. Postacı Zuba baktığı bölgede okuma ve yazmayı bilen tek kişidir. Tek okur yazar olması onu bilge ve kültürlü yapmaktadır. Bölgedeki diğer insanları ise cahil, kültürsüz ve köle. Postacı Zuba kendisine göre Tanrı tarafından seçilmiş biridir. Ütücü Hanafi ise Şeytanın kendisi olduğunu düşünmeye başlamıştır.
Diğer bir hikaye ise Genç Kız ve Esrar. Feyza'nın iç dünyası ve inançlarına şahit oluyoruz. Anlaması biraz zor bir hikaye ancak bitirdiğinizde etkisini seveceğiniz bir öykü.
Sıra geldi en sevdiğim öykü olan Berber Karısını Öldürdü.
Bak ufaklık, şuraya bir köşeye otur da bırak çalışayım. Bizim yoksul olmamız, Tanrının bizi unutmasındandır oğlum.'''
'Tanrı!'' dedi çocuk. ''Peki Tanrı bizi ne zaman hatırlayacak baba?''
''Oğlum, eğer Tanrı birini unutursa, bu daima böyle sürer.''
Bu alıntının üzerine fazla bir şey söylemeye gerek yok sanırım. Tenekeci Şaktur ve oğlunun hikayesi. Karısını öldüren berber Sadi'nin, şehrin temizliğinden sorumlu olan süpürgecilerin ayaklanmasının hikayesi. Bir uyanışta denilebilir.
Hayal Kurmanın Tehlikesi, fantastik tarafı olan bir hikaye. Dilenci Ebu Şavali ve dilencilik araştırmacısı Tevfik Gad arasında geçiyor. Bir dilencilik okulu açma fikri hikayeyi fazlasıyla fantastik yapıyor. Gerçekçi bir tarafına var.
Açlar Yalnız Ekmek Düşler, üç kişinin arasında geçen bir aşk hikayesi. Bu hikayede aşk ve fakirlik yan yana. Kitabın son hikayesi aynı zamanda.
BENİM YORUMUM
Tanrının Unuttuğu insanlar ilk olarak kütüphanede çıktı karşıma ve hemen okumaya karar verdim. İlk elime aldığımda bir çok defa karşıma çıkmış hissine kapılmıştım. Ancak öyle değilmiş. Yazar Albert Cossery ve kitap hakkında çok bir bilgiye ulaşamadım açıkçası.
Kitap ilk olarak Kahire'de Arapça, Fransızca ve İngilizce olarak yayınlanmış. Sonra da Paris'te. Bizdeki ilk baskı 2004 yılında Kanat Kitap tarafından yapılmış. 1913 doğumlu Mısırlı yazar toplamda sekiz kitap yazmış. Neredeyse tüm hayatını Paris'te geçirmiş. Önemli yazarların ve eleştirmenlerin övgüyle bahsettiği yazarlardan aynı zamanda.
Hikayeler de gerçekçi bir anlatım söz konusu ve yazarın kendine has bir üslubu var. Dönemi ve hikayelerin geçtiği bölgeyi çok iyi analiz edebilme imkanı buluyorsunuz. Arap edebiyatına çok yakın olduğumu söyleyemem açıkçası. Arap edebiyatından okuduğum çok fazla eser de yok. Tanrının Unuttuğu İnsanlar ise arap edebiyatında kullanılan etkileyici dil ile birlikte modern tekniklerinde kullanıldığı hikayelerden oluşuyor. Bu da benim bu hikayeleri sevme nedenim.
Hikayelerde verilmek istenen mesajlarda çok önemli. Bir gün olur da okursanız o mesajlara dikkat edin diyorum. Mutlaka alın ve okuyun demiyorum ancak olur da karşınıza bir şekilde çıkarsa görmezden de gelmeyin.
