Solgun Karanfil - Sinan Akyüz

Salı, Mayıs 29, 2018

Sinan Akyüz kitaplarından daha önce İncir Kuşları romanını okumuştum. Bildiğim kadarıyla en çok okunan kitaplarından biri İncir Kuşları . Beni çok etkileyen bir kitaptı ve bir yolculuk sırasında sadece bir günde bitmişti. Yıllar önce İki Kişilik Yalnızlık ve Yatağımdaki Yabancı kitaplarını okuduğumu hatırlıyorum bir de. Bu iki kitabı ise çok sevememiştim ve bende hiç yer etmediler. Kitaplığımı karıştırırken bulmasaydım okuduğumu bile hatırlamıyordum açıkçası. 

Sinan Akyüz kitaplarının sonuncusu olan Solgun Karanfil ise gerçek bir hayat öyküsünden esinlenerek kaleme alınmış. Bu nedenle olsa gerek okurken sizi çok daha fazla etkiliyor. Ara ara göz yaşlarınıza engel olamıyorsunuz. Bu hikayelerin içine tek tek girip, o duyguları hissettikçe savaşın gerçek yüzü daha da fazla etkiliyor. 

SOLGUN KARANFİL KONUSU
Hikaye 1940'larda Yugoslavya da geçiyor. 
Aferdita, Müslüman bir Arnavut ailenin kızı. On altı yaşında ve ileride bir öğretmen olmak istiyor. Ailesi ise her Müslüman Arnavut kızının yaptığı gibi peçe takması gerektiği ve okulu bırakmanın şart olduğuna inanıyor. Aferdita, ailesinin bu kararına karşı çıkmayı denese de elinden bir şey gelmiyor ve ailesinin istediği gibi peçe takıp kapanıyor.

Diğer bir yandan ülkesini zor günler bekliyor. Naziler, Hitler önderliğinde ülkesini parçalamak için yola çıkıyor. Fikret ise doktor olmak üzere. Hitler, okulunu bombalayıp her yeri yerle bir edinceye kadar tek hayali doktor olmak ve Aferdita ile evlenip mutlu olmak. Ancak savaş başlıyor ve Fikret ailesi ve Aferdita'yı arkasında bırakıp Bajgora Dağlarına çıkmak zorunda kalıyor. Tek dileği savaşın bitmesi ve Aferdita'ya tekrar kavuşmak. Bu süreçte yanında Aferdita'nın abisi Arben ve Roza var. Fikret'in dağlarda verdiği savaşı, Aferdita gönüllü öğretmenlik yaparak veriyor..



''O söğüt ağacının altında birbirlerine söz vermişlerdi kumrular gibi yuva kuracaklarına. Ama Naziler memleketlerini işgal edince gölge düştü mutluluklarına. Vatansız yaşanmazdı ki sevda! Bajgora Dağlarına doğru yollara düştü Fikret özgürlük uğruna... Kalbinde Aferdita'sı, aklında vatanıyla...''


''O minim öğrencilerimin gözleri önünde tamı tamına yüz kırk dört çocuğu kurşuna dizdiler. O zavallıların neler yaşadıklarını düşünebiliyor musunuz? Küçük bir şehirde, Balkan Dağlarının arasında, bir sınıf dolusu öğrenci ölüm dersini öğrendi bugün...''


''Sen bu topraklarda eğitimsiz kalmanın ne demek olduğunu bilemezsin. Hitler ne kadar düşmanımızsa, cahillik de o kadar düşmanımızdır. Böyle bir şeye izin veremem asla. Unutma, çocuk bağ gibidir. Bir bağ nasıl ki bakım ister, çocuk da eğitim ister. Çünkü eğitim kutsaldır...'' 


'' 'Vatana gözünü dikmişse hain,'dedi, 'savaşmak gerekir. Çünkü vatan olmazsa can da olmaz, din de...''

BENİM YORUMUM
Hikaye her ne kadar iki Müslüman Arnavut gencin aşkıyla başlıyor olsa da daha sonrasında savaşla yüzleşiyorsunuz. Soykırım, ölümler, nazi kamplarında yaşanan o iğrençliklerin sonu gelmiyor. Savaşın acı yönünü, bıraktığı izleri ve aldıkları hayatları okuyup, etkilenmemek mümkün değil.

1941-1944 yılları arasında geçiyor hikaye. Özellikle kadınlara ve küçük çocuklara yapılanlar tüm açıklığıyla anlatılıyor. Esir kampında kurtulmayı bekleyen Sabriye, Hanna ve Elya o kamplardaki çaresizlikleri en güzel şekilde temsil ediyorlar. Kadınları ve küçük çocukları ellerine şeker vererek gaz yüklü kamyonlara bindirerek ölüme terk ediyorlar. İnsanlara yapılanlar her geçen gün artıyor. İnsanlar korku içinde ama umutla bekliyorlar. Sokaklardaki vahşi görüntüler hiç eksik olmuyor. 

Aşkı ve savaşın acı yüzünü yansıtıyor bu kitap. Sadece Aferdita ve Fikret etrafında dönmüyor hikaye. Çoğu zaman diğer karakterler çok daha fazla ön plana çıkıyor. Özellikle Arben ve Roza aşkının anlatılığı bölümlerde bu durumu çok net hissediyorsunuz. Hırvatlar, Çetnikler, Mekedonlar, Arnavutlar ve tarihleri hakkında da bilgi sahibi oluyorsunuz. Bu kitaptan tarihi anlamda bilmediğim bir çok şey öğrenmiş oldum ben. 

Geçmiş yıllarda da Naziler ile ilgili bir çok kitap okumuştum. Bir çoğu Solgun Karanfil romanında olduğu gibi gerçek hayatlardan esinlenerek yazılmış romanlardı. Neredeyse her seferinde çok etkilenmiş ve günlerce etkisinden kurtulamamıştım. Ara ara karşıma çıkıyor böyle hikayeler ve kendimi okumaya başlamış buluyorum. Sonra bir daha okumamaya karar veriyorum ama göründüğü gibi sonuç hiç değişmiyor.  

Dili ise olabildiğince sade bir roman Solgun Karanfil. Öğle ağdalı cümleler kullanılmamış ve olabildiğince basitçe anlatılmış hikaye. Sanırım kitabın eleştirildiği tek noktada bu anladığım kadarıyla. Özellikle İncir Kuşları romanıyla çok fazla karşılaştırılıyor. 

Solgun Karanfil, yazarın son kitabı ve ilk basımı Nisan 2018 yapılmış, çok yeni bir kitap. Alfa yayınlarından çıkan 408 sayfalık roman öncelikle kapak tasarımıyla dikkat çekiyor. Kapak tasarımının kitabın içeriği ile olan uyumunu okuyunca daha iyi anlıyorsunuz.

Yeni bir kitapta görüşmek üzere...

Bunlarda İlginizi Çekebilir

16 yorum

  1. baksanaa, kitaplar kalbimden vurur, diye bir mim yazdım, sen de yapsanaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel ama bu mim :)) Keyifle okudum ve en kısa sürede yapacağım :))

      Sil
  2. Bende yazarın üç kitabını okudum yakınlarda da Şam'da Bir Türk Gelin Piruze kitabını ekledim bloga. Yazarın basit ama akıcı bir dili var bu kitabı da öyle görünüyor :)

    YanıtlaSil
  3. Emeğine sağlık, kenara kaydedelim, güzel bir esere benziyor. Bu arada görseller çok güzel olmuş

    YanıtlaSil
  4. yani sevmişsin kitabı di mi :) bir tek kitabını okumuştum onu da çok hafif bulmuştumdu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuduğum ilk iki kitabı beni de hiç sarmamıştı :)) Son kitapları daha iyi :))

      Sil
  5. İlginç,duygulu ve merak ettirici;teşekkürler...

    YanıtlaSil
  6. Yazarın İncir Kuşları'nı okudum sadece.
    "Vatansız yaşanamazdı ki sevda."
    Alıntılar çok çarpıcı. Paylaşım adına teşekkürler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok daha fazlası var :)) bu alıntılar ne ki :)) İncir Kuşları aynı şekilde beni etkileyen bir kitaptı :) bu kitabı da öyle :))

      Sil
  7. Çok güzel bir yorum olmuş. Tadında. Çok detaya girmeden kitap yorumu yapmak bence bu. Amaç merak uyandırmak ve teşvik etmekse bu şekilde güzel oluyor

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmene çok sevindim :)) Bazen bende de ayarı kaçıyor açıkçası :)) Yazdıkça yazasım geliyor :)) Ama söylediklerin beni çok mutlu etti :)) Teşekkür ederim.

      Sil
  8. Sinan Akyüz'ün kitaplarını çok severek okurum. Daha önce iki kitabını okudum ve okunacaklar var. Solgun Karanfil'de sırada bekleyenler arasında . Huzurlu geceler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım seversin. İncir Kuşları ve Solgun Karanfil benimde beğendiğim kitaplarından. :))

      Sil
  9. İncir Kuşları'nı ben de bu açıdan eleştirmiştim. Konusu etkileyici olsa da yazarın dili hoşuma gitmemişti. Bu yüzden diğer kitaplarını merak etmedim. Bir de ben böyle çok acıklı kitaplara pek yanaşmıyorum. Beni çok etkiliyor, psikolojimi bozuyor. Bu yüzden pas geçeceğim :-)

    YanıtlaSil

Google+ Followers

Facebook

Subscribe