Kaçış, Scott Sıgler üçlemesinin ikinci kitabı ve benin Uyanış isimli ilk kitabından sonra uzun bir ara verdiğim kitaplardan. Üçlemenin ilk kitabı olan Uyanış'ı 2018'in Temmuz ayında okumuş ve blogumda yer vermiştim. Aylar sonra serinin ikinci kitabını okumaya başardım ve sizlerle paylaşmak istedim. Uyanış kesinlikle kötü bir kitap değildi ancak mutlaka okuyun diyebileceğim bir hikayeye de sahip değil. Ancak serinin ilk iki kitabını birlikte aldığım için serinin ikinci kitabını da okudum ve sizlerle paylaşmak istedim.

Go Kitap tarafından çıkartılan kitapların tasarımını seviyorum bu aralar. Bu seride Go Kitap tarafından çıkartılan bir seri ve ilk okumaya karar verdiğimde kapak tasarımının ve mıknatıslı kapaklarının etkisinin çok olduğunu söylemeliyim. Ancak iki kitabı birlikte almama rağmen ikinci kitap olan Kaçış mıknatıslı kapaklara sahip değildi. Bu durum benim için çok önemli olmasa da nedenini merak ediyorum açıkçası.

Kaçış Konusu
Em ve lideri olduğu yaklaşık 150 kişilik gurupla birlikte geldikleri gezegende sırlarla dolu bir yaşama başlarlar. Bedenlerini isteyen yetişkinler çok geride kalmıştır ve yeni dünyalarında yavaş yavaş keşiflere başlarlar.

Yaşamayı düşündükleri kentin gizemleri ve  onları bekleyen tehlikelerle mücadele etmek için çok zamanları yoktur. Çok geçmeden yeni dünyalarının sadece onlara ait olmadığını ve yetişkinlerin düşündükleri gibi çok da uzakta olmadığı gerçeği ile yüzleşirler. Açlık ve bundan doğan korku kendi aralarındaki çatışmaları hatta ihanetleri beraberinde getirir. Alınlarındaki sembollerin anlamlarının çözümüyle birlikte ise Em ve liderliği konusunda kötü günlerin başlangıcı olacaktır.

''Kemiğe gelmemiş,'' dedi Bishop. Yüzümü tutarak yüzüme bakmamı sağladı. '' Yaranı sararak zamanımız yok. Seni mekiğe götürene kadar güçlü ol. Güçlü ve sessiz. Rüzgar ol.''

''O'Malley sahneye yaklaştı; kulağıma fısıldamaya geliyordu. Avucumu göstererek elimi ona doğru kaldırdım. Olduğu yerde durdu.''Zahmet etme,'' dedim. ''Böyle yapacağız.''

''Mucize diye bir şey yok. Kendi kaderimizi kendimiz yazarız.''

Benim Yorumum
Kaçış, biraz ön yargılarla başladığım kitaplardan biri. Bunun nedeni elbette ilk kitapta sevmek ve sevmemek arasında kalmam. Kaçış'ı serinin ilk kitabına göre daha kısa sürede daha istekli okuduğumu söylemeliyim. İlk kitabı okuduktan yaklaşık altı ay sonra elime bu kitabı aldım ve açıkçası okumak konusunda çok da istekli değildim. Ancak okumaya başladığımda her konuda daha anlaşılır olan bir hikaye beni bekliyordu. Mesela hikayenin anlatıcısı da olan 
Em için egoistliğin tavan yaptığı bir karakter olduğunu söylemiştim. Bu kitapta ise daha olgun ve liderliğin anlamını anlamış olan bir karakter okudum. Serinin olmazsa olmazları O'Malley, Bishop, Spingate, Gaston, Aramovsky  bu kitapta çok daha anlaşılır karakterlerdi. Aralarındaki güç kavgaları, içlerindeki ihanetler, aşkları, dostlukları ve birbirleriyle olan ilişkileri daha iyi bir şekilde sunulmuştu okuyucuya.

Özellikle iki farklı ırkın korkuyla başlayan dostlukları benin için en etkileyici kısımlarından biriydi. Birbirlerinin dillerini dahi bilmeyen iki ırkın savaşlarını, korkularını ve birlikte yaşama çabalarını böylesine ayrıntılı okuma durumunu sevdim.

Kaçış, cevabını aradığım bir çok sorumun cevabını da bana verdi. Ama yeni yeni bir çok soruda oluştu kafamda. Serinin üçüncü kitabı olan Kurtuluş bu sorulara cevap verecektir elbette ancak Kurtuluş alıp okumak isteyeceğim kitaplardan biri olur mu pek emin değilim. Üçüncü kitap için sabırsızlandığım söylenemez.

Bol kitaplı günler olsun...

Uyanış, Scott Sigler üçlemesinin ilk kitabı. Go kitap tarafından basılan kitap çok uzun süre adından söz ettirmişti ve bende bu ilginin sonucunda okumaya karar vermiştim. Uyanış ve serinin ikinci kitabı olan Kaçış'ı birlikte aldım ve en yakın sürede serinin ikinci kitabını da okumayı planlıyorum.

Uyanış, akıcı, hızlı okunan ve büyük puntolu bir kitap olmasına rağmen çok uzun zamanda okuduğum kitaplardan biri oldu. Günde sadece bir iki bölüm okuyarak ilerledim. Bu nedenle belki çok etkilendiğimi söyleyemem. Kesinlikle kötü değildi ama mutlaka okuyun gibi bir şey demem pek mümkün gözükmüyorum. Umarım serinin ikinci kitabı olan Kaçış fikrimi değiştirir.

''Bir okurun şaşırmak için tek bir şansı vardır.

Eğer twitter kullanıcı veya blog yazarıysanız, eğer yorumlar ve paylaşımlar yapıyorsanız, lütfen ağızınızdan bir şey kaçırmayın. Siz, sürprizi kaçmadan bu öykünün keyfini çıkarma şansı buldunuz. Aynı şansı başkalarına da tanırsanız çok sevinirim.''

diyerek bitiriyor kitabını yazarımız. Bu durum üzerine neyi ne kadar yazmam gerektiğini bilmiyorum açıkçası. Bazen yazmamam gerekenleri yazabiliyorum galiba ve umarım bu defa aynı olmaz. Olabildiğince kısa tutmaya çalışacağım.


UYANIŞ KONUSU
Em, o gün doğum günü olduğunu bilerek bir tabutta acı içinde uyanır ve tabuttan güçlükle çıkmayı başarır. Tabuttan çıktığında ise içinde çocukların olduğu kendisininki gibi tabutların olduğunu görür. Tabutları açarak çıkmalarına yardım eder. Tabutların bir çoğunda ise ölü bedenlerle karşılaşırlar.

Yaşlarından çok daha büyük bedenlerle uyanan bu çocuklar, geçmişleriyle ilgili neredeyse hiç bir şey hatırlamazlar. Oraya nasıl geldikleri, tabutun içine nasıl girdikleri, aileleri, arkadaşları, isimleri dahi hafızalarında yoktur.

Em bu gurubun lideri seçilir ve oldukları yerden kurtulmanın bir yolunu bulmalıdır. Diğer yandan lider olmak isteyenlerle mücadele etmesi gerekir. Açlık, susuzluk, korkuyla mücadele etmek zorunda kalırlar. Lider olmak kolay olmaz ve en doğru kararları vermeli, hayatta kalmanın bir yolunu bulmalıdır.

''Beni kontrol altına almaya çalışıyor, bunun için de dini kullanmak istiyordu. Din yalnızca bir güç sözcüğü değildi, sözcüğün kendisi güç demekti.''

''Kimseden çıt çıkmadı. Bizler çocuktuk; Birinin bize ne yapacağımızı söylemesi gerekiyordu. İşler bu şekilde yürürdü.''

''Yetişkinler... bize aldırış etmiyordu. Neye inandığımıza, neyi savunduğumuza, nelerden hoşlandığımıza, kimi sevdiğimize, ne düşündüğümüze aldırış etmiyordu. Onlar sadece kendilerinin bir kopyasını istiyordu. Onlar sonsuza kadar yaşayabilmek için çocukları öldürmekten çekinmiyorlardı.''

''Dil, matematik, bilim, yetenekler... Bunlar bir zihin çatısıdır. Bizi biz yapan, deneyimlerimizdir. Bireysel kimlikler, olayları kavrayışımızı, olaylar karşısında verdiğimiz tepkileri ve hislerimizi şekillendirir.''

BENİM YORUMUM
Büyük bir acı ile bir tabutun içinde uyanıyorsunuz ve geçmişinize dair hatırladığınız tek şey o gün doğum gününüz olduğu. Böyle anlatınca gayet ilgi çekici ve farklı bir hikaye var aslında. Ama bana kalırsa bu farklılığa rağmen sürükleyicilikten uzaktı. Ancak bu kitap için genelde çok olumlu yorumlar okudum ve tamda bu nedenle bu kitabı okumaya karar vermiştim. Bu tarz kitapları okumaya yeni yeni başladığım için belki tam olmuyor bende. Bu beğenmediğim anlamına gelmiyor elbette, sadece büyülenmedim yada beni çok etkilemedi diyebilirim. Serinin ikinci kitabında hikayenin içine tamamen girebilirim ve gerçekten çok daha güzel şeyler söyleyebilirim umarım. 

Çok fazla karakter vardı bu durumdan ben çok fazla hoşlanmadım. Aslında çok karakter etrafında dönen kitaplardan genel olarak hoşlanmıyorum. Bu kitapta ise çok karakter olsa dahi 5-6 karakter çok daha fazla ön plana çıkıyor. Aynı zamanda hikayenin anlatıcısı da olan Em karakterini bende birçok kişi gibi sevemedim. Liderlik tavırları ve egoistliğin tavan yaptığı bir karakter kendisi.

Kitabın türü Korku-Gerilim olarak geçiyor. Bilim Kurgu ve Distopik türünü de içinde barındırıyor. Bu türü sevenler ve farklı şeyler arayışında olanlara önerebilirim.

Go kitap tasarımını çok beğendim. Bu kitabı okumaya karar vermemde aynı şekilde çok etkili olmuştur. Mıknatıslı kapaklar ilgimi çekmişti açıkçası ama şimdi çok bir işlevi yokmuş gibi geliyor. Ama farklı olanı tebrik etmeli elbette.

Bol kitaplı günler olsun..