1-Dünyayı değiştirecek sizce 3 küçük adım nedir?
  Aslında bana göre bu sorunun tek bir cevabı var. Cahillik. Sorgulamadan yaşayan insanlara ne isterseniz yaptırabilirsiniz. Sorgulayan insan ise iyidir. En azından doğruyu bulmak için bir şansı vardır. Önce kendimizi geliştirmeliyiz ki sonra etrafımızdaki insanlara da dokunabilmek için bir şansımız olsun.

2-Dünyanın daha fazlasına ihtiyacı olduğu şey nedir?
   Sevmeyi bilen iyi insanlara ihtiyacımız var. Beklentisiz sevebilen türden.

3-Okuduğunuz son kitap?
   Hüseyin Rahmi Gürpınar kitaplarından Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaç, Melek Sanmıştım Şeytanı okuduğum son kitap. Blogumda yazmıştım zaten.

4-İzlediğiniz son film?
   Arif V 216 adlı filmi sinemada izlemiştim.

5-Sizin değişmenizi sağlayan bir hatanız?
   Ön yargılarımdan kurtuldum kurtulalı her şey çok daha kolay ve güzel.

Küçükken arkadaşlarımızla sahaflar çarşısında kitaplarımızı değiştirmek için gittiğimiz bir yer vardı. Küçük ve eski bir yerdi. Birazda bakımsız. Oraya giderdik çünkü fiyatı en uygun yer orasıydı. Birde sahibi vardı tabi. Yaşlı bir adam. Bembeyaz saçları, uzun sakalları falan vardı. Birde kolay kolay konuşmazdı. Her gittiğimizde dükkanın önünde sigara sararken bulurduk bu adamı. Biraz ürkerdim açıkçası. Birde insanın gözlerinin içine içine bakardı. Bende hep gözlerimi kaçırır, alacağımı alır çıkardım hemen. Üniversite bittikten sonra tekrar gittim oraya. Bu sefer kitap almak bahane, asıl o adama ne olduğunu merak etmiştim. Uzun uzun konuşma fırsatı da buldum. Aslında Psikolog olduğunu söylemişti. Uzun zaman önce mesleğini bırakıp bu küçük yeri açmış. Hastaları varmış ancak para almadan yardımcı olmaya çalışıyormuş. Kitapların arasında seanslar anlayacağınız. Neden böyle bir yer açtığını sorduğumda Psikolog olmaktan daha büyük bir hayalim vardı. O da böyle bir yere sahip olmak demişti. O insanın gözlerinin içine içine bakmasının nedeni olarak da biraz meslek alışkanlığı galiba demişti. Karşımdaki insanı anlama çabası diye eklemişti. Meğerse ben adamdan yıllarca sebepsiz yere korkmuşum. 😂

6-Sözcükleriniz eylemlerinizle eşit midir?
   Çaba gösteririm. Ancak her zaman eşit diyemiyorum. Yalan söylemeye gerek yok. Söyleyip, hayata geçiremediğim baya bir şeyler var galiba 😖

7-Gurur duyduğunuz bir başarınız?
   Hayatım boyunca belli dönemlerde gurur duyduğum şeyler elbette oldu. Bugün burada istediğim gibi yazabilmem ve geliştiğimi görmekte bir başarıdır bence.

8-Hayattaki öncelikleriniz nelerdir?
   Kendim. Ben iyiysem sorun yok. Sonra ailem ve sevdiğim diğer insanlar.

9-Kendinizin beğendiğiniz 5 özelliğiniz nelerdir?
   Kimseyle küs kalamam ve kin besleyemem. Sakin biriyimdir. Kolay kolay sinirlenmem. Yada belli etmem. Düşünceli biri olmaya çalışırım. Her zaman olmasa da elimden geldiği kadarıyla. Bu özellikler bazen kötü sonuçlar doğursa da sorun yok ben mutluyum.

10-Geçen haftanın en güzel olayı nedir?
     Aylar önce arkadaşıma okuması için verdiğim, daha doğrusu çok da istemeyerek verdiğim kitapların sonunda gelmiş olması. Siz siz olun arkadaşınızdan aldığınız o kitabı en kısa zaman da geri verin ki, geceleri huzurlu bir uyku çekebilsin. Yada en iyisi hiç almayın. 😉

Bu mim için Pastelden bloguna teşekkür ederim. Blogu bırakmayı düşünmüş. Bence bu düşünceyi aklından sil ve yazmaya devam et.😍
Uzun zamandır mim yapmıyordum. İlk aklıma gelenleri yazdım. Umarım sizde keyifle okursunuz. Her mimde yaptığım gibi bloguma son üç yorumu bırakan blogları mimlemek istiyorum. Yaparlarsa güzel olur. Belki de yapmışlardır. Bilmiyorum.

Mukaddes'çe Konuşan Satırlar
Hayata Dair Her Şey-Şule Uzundere
Dikkat Çekiyorum-Abdullah Özer

Bir yıl iki gün olmuş. Bahsettiğim şey blogumun bir yılı doldurmuş olması. İtiraf etmek gerekirse unutmuşum. Bu nedenle iki gün sonra yazıyorum.

Bir yıl söylediğimde kısa bir süre gibi geliyor bana. Ama düşündüğümde öyle olmadığını biliyorum. Gerçekten çok fazla zaman harcadım ve emeklerimle hazırladım. İlk blog açmaya karar verdiğim günleri hatırlıyorum da aslında hiç bir şey bilmiyordum. Sadece internet üzerinden araştırmış ve haftalarca uğraşmak zorunda kaldığımı hatırlıyorum. Buna rağmen eksiklerle doluydu. Bu gün bile tam olduğunu düşünmüyorum o ayrı konu. İtiraf etmek gerekirse teknik bilgiler sıfırdı. Su anda da çok iyi olduğu söylenemez ama en azından neyi nasıl yapacağım konusunda nerelerden bilgi alabileceğimi biliyorum.
Ama teknik bilgilerden daha önemli olan bir şey varsa buda içerik sanırım. İlk yazılarıma baktığımda ne kadar da eksik olduklarını görebiliyorum. Ancak bu yazılarımı silmeyi de düşünmüyorum. Aslında bir yılda ne kadar çok yol aldığımı gösteriyorlar bana. Bir yıl önceki yazılarım saatlerce uğraşım aslında hiç bir şey yapamamak gibiymiş. Ama yine de gurur duyuyorum. Sebebi ise hepsi benim.

İlk gelen yorumları hatırlıyorum. İlk takipçileri. Daha fazla yazmak istememin en önemli nedenleri. Onlara da teşekkür etmeliyim. Gerçekten iyi kalpli insanlardan destek aldığımı düşünüyorum. Sadece tek bir yorum bile beni inanılmaz mutlu etmişti. Bir yıl içerisinde iyi arkadaşlıklarda kurdum. Aslında belki hiç birinizi yolda görsem tanımam. Sizde beni tanımazsınız. Ama yine de hakkınızda nede çok şey biliyorum. Bir de çok şey öğrendim sanırım. Aslında nede çok şey bilmediğimi ve öğrenmenin sonu olmadığını. Şimdi dünyaya çok daha güzel bakabiliyorum.
Hatalarım da vardı tabi ki. Benim blogum kitaplar üzerine odaklanmış bir blog. Açıkçası hayatım ile ilgili farklı konuları paylaşmamak gibi bir kararım var ve bu kararım bu gün de geçerli. Bu nedenle her gün yayın yapma yada yazı yazma gibi bir şansım olmuyor. Haftada bir yada iki paylaşım yapabiliyorum en fazla. Aslında demek istediğim kitap paylaşımı yapabilmek için o kitabı okuyup bitirmiş ve üstelik üzerinde ne yazabileceğimi düşünmüş olmam lazım. Ama bu konuda bir zamanlar hızlıydım. Daha çok kitap okumak ve daha çok paylaşmak istiyordum. Ama bir süre sonra sıkılmaya başladığımı fark ettim. Kitap okumak güzel. Açıkçası en çok sevdiğim şey. Ama her şeyinde bir sınırı olmalı. Bir şeyi zevk alarak yapmalısınız. Olmuyorsa biraz ara vermeli. Bu nedenle bir ara çok çok çok az yazı paylaştığımı hatırlıyorum. Ama şimdi o hırsımdan kurtuldum ve sadece istediğim zaman okumayı ve istediğim zaman paylaşmayı öğrendim.
Son olarak hayranlıkla baktığım bloglar var. Yazılarını kaçırmadan okuduğum ve sürekli daha iyisini yapmak istememe neden olan bloglar. Birde yıllardır yazan bloglara hayranım. Bende o günleri görmek istiyorum. Bir yıl ne ki demek falan istiyorum. Yazdıklarımın hepsini okumadıysanız bile. Yorumlarınızla beni mutlu edin :) İlk günkü gibi mutlu olacağıma emin olabilirsiniz.

Bir de bu resimler ne diye soracak olursanız. Bir yıl içerisinde blogum için kullandığım resimler kendileri. Ama aslında bu gün bile tam içime sineni yaratamadım.