Roman Kamber Can adındaki küçük bir çocuk tarafından anlatılmaya başlamıştır. Kamber Can Çocukluğunu Babaydar adındaki yaşlı bir adamın yanın da geçirmiş ve kimsesi olmayan bir çocuktur. Bir gün Şah İsmail'in askerleri tarafından alınıp saraya getirilir. Kamber Can ve Babaydar arasındaki son konuşma '' Sevgiyi ara babacım.'' sözleridir. Hayatının sonuna kadar Babaydar'ın bu sözlerini düşünerek ve ne demeye çalıştığını anlamaya çalışarak geçecektir günleri. Kamber Can'ın Sah İsmail'in hanımlarının her koşulda yanlarında olması saraydaki görevi olacaktır.
Şah İsmail bu dönem de Sunni olan Müslümanları mezheplerini değiştirmedikleri için evlerinden sürgün etmekte, kaynar yağ kazanlarında yakmakta, devletinin sınırları için de yasayan herkesin Kızılbaş olması için elinden gelen her şeyi yapmaktadır. Şah İsmail bununla da yetinmemiş ona yanlış yaptığını söyleyen annesini dahi öldürtmüştür.
Şah İsmail her geçen gün güçlenmiş, hiç bir savaşta yenilmemiş, etrafındaki her keze korku salmış, halk her an korkuyla yaşamaya başlamıştır.
Şah İsmail'in eşi Gülizar Begüm ise şahı çok sevip ona çok saygı duymakta ve ona Tahmas adında bir erkek çocuk vererek görevini tamamlamıştır ancak Şah İsmail katliamlarına devam ederken saraya getirilen Taçlı Hatun'un kusursuz güzelliğine aşık olmuş ve onun la hemen evlenmiştir. Ancak Taçlı Ömer isminde birine aşıktır ve bu aşk Şah İsmail arasın da kalkmasını beklediği bir kılıç olarak kalacaktır.
Kamber Can ise Taçlı Hatun'un en yakın dostu, hizmetkarı, hiç yanın dan ayırmadığı sırdaşı olmuştur.
O dönemde Şehzade olan Selim de babasının yönetimini beğenmemekte, Şah İsmail'in yönetimine ses çıkartmamasını kabullenememektedir.Her geçen gün artan öfkesine yenik düşmüş ve babasının tahtını elinden almış kardeşlerini ve babası Beyazıt'ı öldürttüğü düşünülmektir. Ancak babasının bedduasının bir gün gerçek olacağını hiç düşünmemiştir.
Sultan Selim'in Şah İsmail'in sarayına kadar gidip kendisini derviş olarak tanıtıp kendisiyle satranç oynadığı aynı zaman da saray ve Şah İsmail hakkında bilgi topladığı bölüm beni en etkileyen bölümlerden birisiydi.
Kapıya dayanan savaşta Şah İsmail ile Sultan Selim arasında olan sadece meydan savaşı değil her konuda açılan bir savaştı. Birbirlerine gönderdikleri edebi açıdan yüksek mektuplar ve şiirlere de kitapta yer verilmişti ancak bu mektuplaşmalar öfke ve kin doluydu ayrıca birbirlerini aşağılayıcı hediyelerle gidiyordu bu mektuplar ve şiirler. Aynı zaman da roman da bir inci küpe hikayesi var ki ancak bu kadar iyi kurgulanabilirdi.
Sultan Selim'in çok güçlü top ve tüfeklerle saldırdığı savaşta savaşı kazanan Sultan Selim olacaktı. Ona kalan ganimetler arasında kuşkusuz en önemlisi ise Taçlı Hatun olacak, ancak gururuna yenik düşüp asla sevgisini gösteremediği Taçlı Hatun sonuç olarak ne Şahın ne de Sultanın olamadan ölecektir. Üstelik yıllardır aradığı Ömer'ide bulamayacaktır. Şah Taçlının aşkından, Sultan ise babasının bedduasından ölüp gitmiştir.
Son olarak roman hakkında bir çok olumsuz yorum da yapılmıştı zamanında. Romanın tarih açısından yanlış bilgiler verdiği söyleniyor. Bu eleştirilerin de bir çoğunu okudum ancak ben yine de İskender Pala'nın bu romanını çok beğenerek okudum.Kapı yayınları tarafından 390 sayfa olarak çıkartılan bu romanı umarım sizde beğenirsiniz.
İskender Pala'nın Efsane adlı romanına daha önce blogumda yer vermiştim. Buradan ulaşabilirsiniz.
Bir önceki kitap tanıtımım Tanrının Unutulan Çocukları kitap yorumuma da buradan ulaşabilirsiniz.
